کتاب If We Were Villains

رمان If We Were Villains یکی از برجسته‌ترین آثار معماییِ ادبیات معاصر است که با الهام از روح تراژدی‌های شکسپیر، فضای دانشگاهی و روابط پیچیده‌ی انسانی را درهم می‌آمیزد. داستان درباره‌ی اولیور مارکس و شش دوستِ بازیگر اوست که در یک کنسرواتوار هنرهای نمایشی درس می‌خوانند. این جوانان بیشتر زندگی خود را در نقش‌های شکسپیری سپری می‌کنند؛ تا جایی که مرز بین واقعیت و نقش برایشان کم‌رنگ می‌شود.

روزی رقابت‌های پنهان و کشمکش‌های عاطفی آنها منجر به حادثه‌ای تراژیک می‌شود. یکی از اعضای گروه می‌میرد و اولیور به قتل متهم می‌شود. ده سال بعد، کارآگاهی که پرونده را دنبال کرده بود بار دیگر با اولیور روبه‌رو می‌شود و از او می‌خواهد حقیقت را بگوید: واقعاً چه اتفاقی افتاد؟ چه کسی نقش villain (شرور) را در زندگی واقعی بازی می‌کرد؟

کتاب با نثر شاعرانه، ساختار تئاتری، و فضایی پر از رمز و راز پیش می‌رود. هر فصل همچون یک پرده‌ی نمایش طراحی شده است و ارجاعات فراوان به آثار شکسپیر دارد. این رمان به موضوعاتی مانند ماهیت نقش‌آفرینی، قدرت هنر، وسوسه‌ی رقابت و شکنندگی دوستی می‌پردازد و پایان‌بندی آن یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین پایان‌ها در رمان‌های معمایی است.

این رمان در فضای دانشکده هنرهای نمایشی Dellecher جریان دارد؛ مدرسه‌ای بسیار رقابتی که گروهی از هفت دانشجوی تئاتر شکسپیری در آن مشغول تحصیل‌اند. روایت‌گر داستان الیور مارکس است؛ یکی از این هفت نفر که سال‌ها بعد از یک حادثه مرموز و فاجعه‌بار، پس از آزاد شدن از زندان، ماجرا را برای یک کارآگاه بازنشسته تعریف می‌کند.

هنرجویان دائماً در نقش‌های شکسپیری غرق می‌شوند و مرز میان نقش و واقعیت برایشان محو می‌گردد. حسادت، عشق، رقابت و فشارهای روانی باعث می‌شود یک اتفاق شوم رخ دهد؛ اتفاقی که مسیر زندگی همه‌شان را تغییر می‌دهد.

فضای کتاب کاملاً دارک آکادمیا است:

 دانشگاه قدیمی

 شب‌های سرد

 تمرین‌های تئاتر

 درگیری‌های روانی

 روابط پیچیده

 و تأثیر شدید شکسپیر بر زندگی شخصیت‌ها

مضامین اصلی

کتاب با الهام عمیق از آثار شکسپیر نوشته شده و به همین دلیل، موضوعات زیر در آن پررنگ‌اند:

1. مرز میان نقش و واقعیت

شخصیت‌ها آن‌قدر در نقش‌های شکسپیری فرومی‌روند که رفتارهایشان نیز تئاترگونه می‌شود.

2. قدرت‌، جاه‌طلبی، حسادت و دوستی

ارتباط میان شخصیت‌ها پیچیده، چندلایه و کاملاً انسانی است.

3. هنر و فداکاری

اینکه یک هنرمند تا چه حد برای هنر خود پیش می‌رود.

4. گناه و مسئولیت

الیور سال‌ها پس از حادثه با بار روانی سنگینی زندگی می‌کند.

جو و سبک نوشتار

نوشتار ریو شاعرانه، نمایشی و بسیار سینمایی است. مخاطب را در فضای:

 تالارهای تاریک

 کلاس‌های نمایش

 دیالوگ‌های شکسپیری

 تمرین‌های پرتنش

 و روابط روان‌شکننده

غرق می‌کند.

اگر از فضای The Secret History  (دانشجویان نخبه، راز تاریک، روابط سمی) لذت برده‌اید، این کتاب نیز کاملاً مناسب شماست.

چرا این کتاب محبوب شد؟

 ترکیب ادبیات کلاسیک (شکسپیر) با داستان معمایی معاصر

 شخصیت‌پردازی قوی و واقع‌گرایانه

 پایان احساسی و به‌شدت تأثیرگذار

 سبک خاص “دارک آکادمیا”

 قاب‌بندی داستان به صورت اعترافات یک زندانی

نکته مهم

اگر با تئاتر شکسپیر آشنا نباشید هم می‌توانید از داستان لذت ببرید، اما کتاب به شدت به نمایشنامه‌های شکسپیر ارجاع می‌دهد و بعضی صحنه‌ها فقط برای کسانی که این نمایش‌ها را می‌شناسند تأثیر دوچندان دارد.